تو همان آبجی نیستی ..........

تو مرا تنها .......................

دوستان این وبلاگ تبدیل به سایت شد

اگر دوست داشتید من رو یاری دهید و در سایت مطلب بنویسید با اسم خودتون

با من تماس بگیرید .. آی دی یاهو من : dj_majazi

با تشکر داداشی همیشه تنها

آدرس سایت : http://www.jodaee.com

چگونه باور کنم نسیم محبتت بر من نخواهد وزید؟!

 چگونه باور کنم از کتار من می روی و در حسرت نگاه آسمانیت خواهم ماند؟

چگونه باور کنم که می روی و مرا در برهوت بی کسی، خموش و مبهوت بر جا می گذاری؟

من از پس کوچه های انتظار، سرشار از عطش، نیاز به ماندنت را فریاد می زنم.

نازنین! در کنارم بمان و پر فروغ تر از همیشه بدرخش...

با سلام

از امروز در گذشت یک داداشی راستگو که به دلیل راستگوییش تنها شد و همه گناه ها سره داداشی تموم شد رو به تمام آبجی ها تسلیت میگم .

امروز آن ۲ عروسک(خرس ها) به حقیقت نزدیکترند سایه ها معنای واقعیند

امروز سکوت از فریاد رساتر است . . . 

این روزها گفتگوی مردانه همیشه نا تمام می ماند .

این روزها حقیقت پیش روی مصلحت قربانی می شود این روزها جسم صداقت سخت تب آلود است وجدان آدمها گویی برای ابد خفته است گویی زمان در مسیر خود پیش نمی رود

 این روزها عشق ترجمه فریب است 

معادل کدام دروغ است این روزها بی معنا ترین وغریب ترین کلمات در گفتگوی میان کوچه ها هستند دیگر هیچ کس با واژه ها مهربان نیست

این روزها دیگر دلها آبی نیستند دیگر کسی به گلها سلام نمی کند

 این روزها کوچه ها پر التهاب خانه ها پر از تنهایی وپلاکهای زنگار گرفته هویت بی هویت آدمهاست شاید برای همین است که کسی در کوچه باغ معرفت زمزمه می کرد که این روزها دیگر هیچ نامه ای به مقصد نمی رسد راست می گفت ما دیگر به برهوتی می مانیم که هیچ غنچه ای حتی خواب رویش در ما را هم نمی بیند

راستی فردا با دلهایمان چه کنیم ؟

جواب  ماه راچه بدهم  . . .؟

سلام تنها بهونه برای زندگی

میدونی .. میدونی .....

من تنهام ......من کسی رو ندارم ..میدونی؟؟؟

آره میترسم ... میترسم دوباره عاشق بشم ... میترسم دوباره دلم ...دلم عاشق کسی بشه و..............

آره ... من به تو گفتم که دیگه عاشق نمیشم ..... دوست دارم ... دوست دارم اینقدر صبر کنم که خودش بیاد و دست منو بگیره وببره ...

حتما میگی چقدر خود پسند .... آره من خود پسندم ...........

آبجی ...آبجی .... کمک کن ... خیلی تنهام

سلام داداشی

اکنون که در بیراهه غرور قلم را در دستم گرفته ام و برای تو می نویسم باور دارم

که در سوگ ثانیه ها    در عبور یاد ها   در نبض خاطره ها  تا مدت ها بعد عشق در جانم شرری نمی اندازد ...خواستم بدانی بی تو سنگ  اشکم  دردم آهم ...

بی تو لحظه ها چه سخت می روند نمی دانم چرا ؟ اما انگاری زمان ثانیه ها را در حصار خودش گرفته تا نگذرند و من تو رو نبینم .نمی دونم اما خواستم بهت بگم:

»بی تو دلم چه سخت می گیرد«

به سنگ گفته اي كه؛سنگ باش

به رود؛رود

به باد گفته اي كه؛ باد

گفته اي به اين همه گلو ؛ســرود!

اين فقط دل من است

اين همه شنيد وديد و درتو آرميد

-ولي- هنوز دل نشد

يا نخواستي كه

-در ازل-

آب وخاك من درست گل شود

يا به دل نگفته اي كه؛

دل شـــود.

اي ستاره ها كه از جهان دور

چشمتان به چشم بي فروغ ماست

نامي از زمين و از بشر شنيده ايد

درميان آبي زلال آسمان

موج دود و خون و آتشي نديده ايد

اين غبار محنتي كه در دل فضاست

اين ديار وحشتي كه در فضا رهاست

اين سراي ظلمتي كه آشيان ماست

در پي تباهي شماست

گوشتان اگر به ناله من آشناست

از سفينه اي كه مي رود به سوي ماه

از مسافري كه ميرسد ز گرد را ه

از زمين فتنه گر حذر كنيد

پاي اين بشر اگر به آسمان رسد

روزگارتان چو روزگار ما سياست

اي ستاره اي كه پيش ديده مني

باورت نميشود كه در زمين

هركجا به هر كه ميرسي

خنجري ميان پشت خود نهفته است

پشت هر شكوفه تبسمي

خار جانگزاي حيله اي شكفته است

آنكه با تو ميزند صلاي مهر

جز به فكر غارت دل تو نيست

گر چراغ روشني به راه تست

چشم گرگ جاودان گرسنه اي است

اي ستاره ما سلام مان بهانه است

عشقمان دروغ جاودانه است

در زمين زبان حق بريده اند

حق زبان تازيانه است

وانكه با تو صادقانه درد دل كند

هاي هاي گريه شبانه است

اي ستاره باورت نمي شود

درميان باغ بي ترانه زمين

ساقه هاي سبز آشتي شكسته است

لاله هاي سرخ دوستي فسرده است

غنچه هاي نورس اميد

لب به خنده وانكرده مرده است

پرچم بلند سرو راستي

سر به خاك غم سپرده است

اي ستاره باورت نميشود

ابرهاي روشني كه چون حرير

بستر عروس ماه بود

پنبه هاي داغ هاي كهنه است

اي ستاره اي ستاره غريب

از بشر مگوي و از زمين مپرس

زير نعره گلوله هاي آتشين

از صفاي گونه هاي آتشين مپرس

زير سيلي شكنجه هاي دردناك

از زوال چهره هاي نازنين مپرس

پيش چشم كودكان بي پناه

از نگاه مادران شرمگين مپرس

در جهنمي كه از جهان جداست

در جهنمي كه پيش ديده خداست

از لهيب كوره ها و كوه نعش ها

از غريو زنده ها ميان شعله ها

بيش از اين مپرس

بيش از اين مپرس

اي ستاره اي ستاره غريب

ما اگر ز خاطر خدا نرفته ايم

پس چرا به داد ما نميرسد

ما صداي گريه مان به آسمان رسيد

از خدا چرا صدا نمی رسد

بگذريم ازين ترانه هاي درد

بگذريم ازين فسانه هاي تلخ

بگذر از من اي ستاره شب گذشت

قصه سياه مردم زمين

بسته راه خواب ناز تو

ميگريزد از فغان سرد من

گوش از ترانه بي نياز تو

اي كه دست من به دامنت نمي رسد

اشك من به دامن تو ميچكد

با نسيم دلكش سحر

چشم خسته تو بسته ميشود

بي تو در حصار اين شب سياه

عقده هاي گريه شبانه ام

بر گلو شكسته ميشود